| รี่ ด า เ ม ะ |

หากท่านใดกลัวเสียอรรถรสในการชม กรุณาอ่านเร็วๆ

แต่ถ้าหากท่านใดไม่รู้จัก ก็อ่านไปเถอะ

ซีรี่หรือหนังเกาหลี จะมีส่วนหนึ่งที่กระทบจิตใจของคนดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนดูเพศหญิง คือ

1. นักแสดงมันจะหล่อไปไหนวะ

โห้ห้ห้ห้ห้ห้ห้... แม่เจ้า คนหรืออะไรหนะ คนหรืออะร๊ายยยยยยยยยยยย

ทำไมมันถึงหล่อจับจิตจับใจอะไรขนาดนี้นะ

บ้านเมืองนี้มันใส่สารอาหารวิตามินอะไรในซีรีแล็คให้เด็กกินรึป่าว

โตมามันถึงได้หล่อระเบิดระเบ้อยังงี้ ตัวก็สูง หุ่นก็ดี ไม่ไหวแล้ววววว

ยกตัวอย่างให้เห็นกันชัดๆ ก็คือสี่หนุ่มเอฟโฟร์ จุนพโย จีฮู อีจอง อูบิน อือหื้อ

จุนพโย ก็หล่อแบบดูร้ายๆแต่ก็น่ารักแบบเด็กๆ

จีฮู อะหือออออ หล่อแบบ คนแบบนี้มีจริงๆอยู่บนโลกหรือนี่

อีจอง ก็น่ารักซะไม่เมียะ หน้าตาจิ้มลิ้ม ยิ้มทีละลาย

อูบิน ก็หล่อแบบแบดบอยๆ ดูลูกครึ่งๆนิดๆ

ดูแล้วภาพติดตา เพ้อมาก เชร้(เจ้)เพ้อมากค่ะ

2. มันจะเศร้าจับจิตอะไรยังงี้

ไอ้ฉากเศร้าๆนี่ เขาก็ช่างทำออกมาได้รันทดอย่างหาที่สุดไม่ได้

ดูแล้วใครน้ำตาไม่ไหลนี่คาดว่าอาจมีปัญหาที่ต่อมน้ำตา ควรไปปรึกษาแพทย์ด่วน

อย่างในเรื่องเอฟโฟร์ ฉากที่น้ำตาไหลพรากๆแทบจะท่วมจอนี่มีหลายฉากมาก

เช่น ตอนที่กึมจานดีนางเอกกำลังอยู่ที่สนามบินมาเก๊า กำลังจะขึ้นเครื่องกลับเกาหลี

และคูจุนพโยพระเอกตามมาเพื่อจะเอารองเท้าที่ซื้อเป็นของขวัญมาให้

แต่ชานดีก็กำลังอยู่ในอารมณ์เข้าใจผิด และเดินจากไป ไม่สนใจ

อิตาคูจุนพโยก็เฮิร์ทจัด ลงไปนั่งร้องไห้กับพื้น จนเลขาฯต้องเข้ามากอดปลอบ

โอ้โหหหหหห... ฉากนั้นยกให้จุนพโยจริงๆ แสดงได้ดีมากๆ ดูแล้วเชร้เจ็บปวดแทนจริงๆ

3. แล้วมันจะโรแมนติกอะไรยังงั้น

พอบทมันจะโรแมนติกก็โรแมนติกลืมมมมมมม ดูแล้วอยากจะทึ้งหัวตัวเองด้วยความริษยานางเอก

ไม่รู้ว่าพลเมืองชาติเกาหลีมีนิสัยโรแมนติกเป็นพื้นฐานรึป่าว หรือคนเขียนบทละครเขามีความช่ำชองด้านนี้เป็นพิเศษ

มันจะโรแมนติกไปไหนนนนนนนน ดูแล้วละเมอเพ้อฝันจนวันๆไม่อยากจะทำอะไรแล้ว

จิตใจมันล่องลอยไปไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อยากจะถอดวิญญาณลอยไปสิงร่างนางเอก

อย่างฉากที่กึมจานดีโดนพวกนักเรียนแกล้ง+ทำร้าย คูจุนพโยก็เดินเข้าไปกลางวงแล้วอุ้มนางเอกออกมา

แล้วก็พาไปบ้านตัวเอง ไปทำแผลให้ เอายาทาหัวเข่าแล้วเป่าปู้ดๆ อือหื้ออออออออ จำติดตาเลยนะน่ะ

เชร้ไม่ไหวแล้วจริงๆ

แต่..........

ชีวิตจริงมันไม่ได้เหมือนซีรี่เกาหลี (นะอิเชร้)

สมมติเชร้เจอรุ่นพี่แบดบอยสุดหล่อที่มหาลัย แล้วสวมบทบาทเป็นกึมจานดีนางเอก

ไม่ยอมก้มหัว ข้ามีศักดิ์ศรีของข้า ว่าแล้วก็หาเรื่องเอาไอติมทิ่มหน้าแล้วต่อด้วยท่าจระเข้ฟาดหางแบบนางเอก ป้าบบ

รุ่นพี่คนนั้นจะต้องอึ้งทึ่งในตัวเราและตกหลุมรักเราเหมือนคูจุนพโยแน่นอน

แต่ความเป็นจริงมันคงสวนด้วยหมัดซ้ายแล้วต่อด้วยหนุมานถวายแหวน จนเชร้นอนสลบ ณ จุดนั้นเลย

หรือถ้าเมื่อได้เป็นแฟนกันแล้ว คูจุนพโยลงทุนพากึมจานดีไปเที่ยวเกาะส่วนตัว โรแมนติกเต็มที่

ในความเป็นจริง เชร้จะหายังงั้นได้เรอะ แค่ค่ารถไปเกาะเกร็ดมันจะออกให้เชร้รึป่าวเถอะ

เฮ้อ.....

คำว่า "ชีวิตเหมือนละคร" คงจะใช้ไม่ค่อยได้กับซี่รี่เกาหลี

"ดูละครแล้วย้อนดูตัว" เออ..ตัวกรูทำไมช่างน่าสงสารอะไรเช่นนี้นะ

ชีวิตจริง ก็คือ ชีวิตจริง

สู้ต่อไป.. กึมกะละมังดี